من تا كنون به منا طق زيادي از ايران عزيز مسا فرت كرده ام و بي اغراق از هر نقطه ان لذت برده ام وبه ان باليده ام ولي زيارت شهر اردبيل مرا به اعماق تاريخ برد وقتي شهيد گاه را ديدم وبا شهداي جنگ چالدران به نجوا مشغول بودم راهنماي من گفت كه اجساد اين شهدا پس از پانصد سال هنوز سالم است  از اينكه ايراني هستم به خود افتخار كردم وشكر گذار شدم هنگامي كه فهميدم سازمان ميراث در حال ساخت بناي يادبود انان مي باشد زيارت قبر شيخ صفي الدين اردبيلي مرا به دنياي ديگري برد دنيايي كه همه چيز ان زيبا بود تيمور لنگ اين سفاك تاريخ را ديدم كه در بربر شيخ زانوي ادب  به زمين زده است وتقا ضاي شفاعت دارد شيخ حيدر را ديدم كه پرچم سبز علوي را  كه در مدينه به دستش داده بودند و او را به برپايي حكومت شيعي ما مور كرده بودند  هنوز به دست دارد ارامگاه كو چك شاه اسماعيل واراده پولادينش را ديدم كه در ۱۴ سالگي نظام تشيع را درايران عزيزش كه پس از ۷۰۰ سال تولد مجددش را با توشه محبت اهل بيت اعلام كرده است وجقدر جانكاه بود وقتي كه گفتند كه روس هاي غارتگر  ظروف چيني كه هديه امپراتور چين به شاه عباس بوده است را به غارت بردهاند واكنون از ۱۱۸۰ قطعه ان حتي ۱۰۰ عدد ان در ايران وجود ندارد هنگامي كه راهنماي موزه تعريف كرد كه چگونه كنسول انگليس در تبريز با نيرنگ وتظاهر به مسلماني فزش ۱۰۰ متري صحن را به سرقت برد ه است واين فرش هم اكنون زينت بخش موزه لندن مي باشد .