روز چهارشنبه گذشته احسان نراقی اندیشمند معاصر را در کافه تیتر ملاقات کردم . سبب این سعادت بنده دوستم محمد آقازاده ، پیشکسوت روزنامه نگاری در بعد از پیروزی انقلاب بود . نراقی را همانگونه که در نوشته هایش خوانده بودم دیدم . صبور و دوراندیش و مطمئن . با اینکه جامعه شناسی خوانده خود را روشنفکر می داند نه جامعه شناس . با اینکه سالها در غرب زندگی کرده مخالف شدید الگوبرداری و پیروی و تقلید از غرب است . اعتقاد به تبیین تمدن غرب دارد نه تقلید صرف از آن . او شرق را با همه وجود دوست دارد . نراقی مذهب را جزء لاینفک مذهب و اجتماع می داند . گرچه در بعضی مباحث با نظر او موافق نیستم ولی اعتقاد دارم جامعه و اندیشمندان باید با او مهربانانه تر برخورد کنند . اومی تواند راهنمای خوبی برای جوانان سردرگمی باشد که در میان زرق و برق تمدن غرب حیران مانده اند . نراقی را باید چراغی دانست که می تواند منشا اثر روشنایی خوبی در جامعه باشد . نراقی ساده به دست نیامده ، او یادگار فراز و نشیب روزگار معاصر ماست . لذا نباید اورا ساده از دست داد . بیاموزانیم که به اندیشمند و صاحب اندیشه باید احترام گذاشته شود . علی الخصوص اندیشمندانی که به دور از خودباختگی به تمدن غرب به نقد و بررسی آن می پردازند .